Zeilmakerij Van de Gruiter in Andijk houdt zich al meer dan 150 jaar bezig met alles wat gemaakt wordt van zeildoek. Het grootste deel van de klanten bestaat uit industrie. Zo maken ze bij Van de Gruiter schuifzeilen voor vrachtwagens, machine-afdekhoezen, marktzeilen, maar ook specialistische producten zoals waterzakken voor zuurkool. Daarnaast bestaat hun doelgroep uit watersporters en andere particulieren die terecht kunnen voor onder andere afdekzeilen, verandadoeken en natuurlijk ook reparaties. Van de Gruiter is een echt familiebedrijf. Momenteel runt Kees van de Gruiter de zaak (3e generatie, 6e in de familielijn).
Kees kent Soci-Com via Peter Schouten en Niels Deen. Zij vertelden Kees over Soci-Com en over wat Soci-Com voor zijn bedrijf kan betekenen. Kees: “Het sociale trekt mij aan. We hebben eerst wat mismatches gehad, maar met Arjan die momenteel bij ons werkt ben ik heel blij. Het is iemand met een rugzakje, dus daar moet je wel wat mee doen. Dat vind ik juist leuk. De zeilmakerij is een creatief beroep. Je moet wel in de groep passen. Arjan past er goed bij en ik heb aan hem een hele goede medewerker. Ik voel me bevoorrecht dat ik mensen zoals Arjan mag helpen”.
Kees krijgt er een goed gevoel van om iets voor een ander te kunnen doen. Hij raadt andere bedrijven ook zeker aan om mensen op weg te helpen. Maar, zegt hij: “Je moet er wel mee om kunnen gaan en begeleiding kunnen geven. Met regelmaat moet je even een gesprekje voeren over hoe het gaat, hoe het thuis gaat. Maar dat doe ik eigenlijk met al mijn personeel.”
Arjan is momenteel bezig met een opdracht waarbij ruim 800 kussentjes moeten worden gemaakt, zogeheten productbuffers. Ze komen aan de zijkant van een transportband zodat producten niet beschadigen. Met een rol doek en schuim worden de kussens gemaakt. Vervolgens komt er klittenband aan waarmee ze straks bevestigd worden. Arjan: “Ik leer hier enorm veel. Het is echt vakmanschap. En heel afwisselend werk, doordat we iedere keer andere opdrachten hebben. Ik heb het hier erg naar mijn zin”.
Tijdens een ongeluk verbrijzelde Pieter zijn hielbeen, waardoor hij thuis kwam te zitten. Dit was niks voor hem. Hij wilde graag werken en kwam bij Soci-Com terecht. Omdat hij liever buiten werkt solliciteerde hij bij de Ooyevaar. Soci-Com ondersteunde Pieter en de Ooyevaar in het sollicitatietraject. Pieter is nu werkzaam als kraanmachinist.
De situatie vóór Soci-Com
Pieter werkte voor een grondverzetbedrijf. Tijdens een ongeluk verbrijzelde hij zijn hielbeen en daardoor werd hij volledig afgekeurd. Hij kwam thuis te zitten. Maar Pieter is iemand die bezig wil zijn, dus dat thuis zitten vond hij helemaal niks. Hij ging op zoek naar een bedrijf die hem een kans wilde geven, ondanks zijn IVA-uitkering.
Toen kwam Pieter bij Soci-Com terecht
Pieter solliciteerde bij Soci-Com en kon aan het werk in de productiehal in Enkhuizen. Tijdens zijn eerste gesprek gaf Pieter al aan dat hij een buitenmens is. Op de werkvloer liet hij zien dat hij een harde werker is met veel in zijn mars. Hij zag een vacature bij autodemontagebedrijf de Ooyevaar in Blokker en regelde zelf een kennismakingsgesprek. Pieter gaf aan dat hij dit eerste gesprek prima alleen kon voeren en dit was ook zo. Het gesprek ging erg goed.
Omdat Pieter een WIA-indicatie heeft en vanuit het UWV inkomen ontving, waren er een aantal vragen die zowel bij werkgever als bij Pieter speelde. Om die reden was afgesproken dat Soci-Com in beeld bleef. Tijdens het tweede gesprek ging onze collega Andrea met hem mee om advies te geven over de volgende stappen en te schakelen met het UWV. Via het traject bij Soci-Com is Pieter twee maanden op proef gekomen bij de Ooyevaar en dat ging zo goed dat hij nu een contract heeft gekregen.
De huidige situatie
Bij de Ooyevaar is Pieter werkzaam als kraanmachinist. Met de kraan haalt hij koper en motorblokken uit autowrakken. Deze baan is hem op het lijf geschreven: hij is buiten en belast zijn been niet. Hij is erg blij en lekker aan het werk.
Michael raakte zijn baan in de bouw kwijt in de crisis. Thuiszitten had geen positieve invloed op zijn leven. Toen hij bij Soci-Com terecht kwam moest er eerst flink wat in zijn gedrag veranderen. Een cursus hielp hem hierbij en inmiddels is hij teamleider bij Soci-Com.
De situatie vóór Soci-Com
Michael was werkzaam in de bouw, maar kwam in 2008 door de crisis thuis te zitten. Vier jaar lang had hij geen werk en ging het niet zo goed met hem door zijn verslavingen. Desondanks gaf hij bij de gemeente aan dat hij graag wat wilde doen. De gemeente verwees hem door naar Soci-Com, waar hij eind 2013 is gestart. Hij was de eerste nieuwe medewerker na de doorstart van Soci-Com begin 2014.
Toen kwam Michael bij Soci-Com terecht
Michael startte met eenvoudige werkzaamheden, maar al snel bleek dat hij veel meer in zijn mars had. Hij groeide door in moeilijkere technische werkzaamheden en kreeg snel meer verantwoordelijkheden. Er moest alleen wel iets veranderen in het gedrag van Michael. Hij kon er niet goed mee om gaan als er iets mis ging. Hij volgde hiervoor een tweedaagse cursus Praktisch Leidinggeven op de Werkvloer, die hem totaal veranderd heeft.
Toen Soci-Com de tweede vestiging in Edam opende is Michael meegegaan om de boel op te starten. Hij was hier als teamleider met name bezig voor Boon Edam. Inmiddels is hij terug verhuisd naar Enkhuizen. Door te werken bij Soci-Com heeft Michael een positievere kijk op het leven gekregen. Hij kan goed omgaan met allerlei typen mensen. Ook heeft hij meer ritme in zijn dagen en meer energie.
De huidige situatie
Michael is helemaal op zijn plek als teamleider bij Soci-Com, maar hij staat ook open voor andere uitdagingen. Als er een mooie kans op zijn pad komt, pakt hij die. Zolang hij zich maar bezig mag houden met uitdagende, technische werkzaamheden.
Toen Thamara vanwege rugklachten stopte met werken in de zorg, kwam zij jarenlang thuis te zitten. Geen enkel bedrijf bood haar een contract aan. Via de gemeente kwam zij bij Soci-Com terecht. Hier kreeg zij een contract en is zij helemaal op haar plaats.
De situatie vóór Soci-Com
Elf jaar zat Thamara thuis. Ze ontving een bijstandsuitkering en de gemeente vond af en toe werk voor haar. In deze periode heeft zij dus wel een aantal baantjes gehad, maar nergens mocht zij blijven. Zo mocht ze ergens komen om stage te lopen en mocht ze na drie maanden weer gaan, want ze hadden geen vaste functie voor haar. Ondanks dat Thamara alles positief in ziet, werd ze hier onzeker van. Waarom wilde niemand haar hebben?
Toen kwam Thamara bij Soci-Com terecht
De gemeente had een nieuwe plek voor Thamara gevonden, bij Soci-Com. Vanwege haar eerdere ervaringen had ze haar twijfels, maar ze ging vol goede moed heen. Ze is, zoals ze zelf zegt, terecht gekomen in een warm bad. De collega’s bij Soci-Com hebben haar alles over techniek geleerd. Het liefst is ze aan het solderen, dat vind ze heel ontspannend werk. Maar ook andere werkzaamheden doet zij graag.
Soci-Com heeft Thamara veel gebracht. Ze heeft geleerd meer te luisteren naar anderen. Toen ze thuis zat had ze het zelf voor het zeggen, zij bepaalde. Bij Soci-Com moet zij samenwerken. Ze is op sociaal vlak weer wakker geschud. Ze vindt het fijn dat ze in haar sociale leven andere verhalen te vertellen heeft, omdat ze als werkende van alles mee maakt. Ook geeft ze aan een leukere moeder te zijn geworden. Ze zit niet meer constant op de nek bij haar kinderen, omdat ze niet altijd meer thuis is, en dat is voor iedereen prettig. Werken bij Soci-Com heeft haar leven verrijkt.
De huidige situatie
Thamara was totaal verrast toen ze een contract aangeboden kreeg. Het gevoel dat zij weer bij een werkende groep mensen hoort doet veel met haar. Ze hoopt dat ze dit nog heel lang mag blijven doen.
Met haar diploma Aankomend Verkoopmedewerker op zak, kon Romy maar weinig uren werken. Dit was niet wat ze wilde. Ze ging terug naar de Praktijkschool en kwam bij Soci-Com terecht als schoonmaakster. Dit gaat erg goed en Romy is lekker aan het werk. Maar eigenlijk wil ze het allerliefst de zorg in. Soci-Com ondersteunt haar bij het volgen van haar hart. Na de zomer start ze met de opleiding Helpende Zorg & Welzijn!
Romy behaalde haar diploma voor Aankomend Verkoopmedewerker niveau 1 aan de Praktijkschool in Grootebroek. Ze had een contract voor 9 uur bij Albert Heijn waar ze de datums van producten controleerde. Helaas kwam van die 9 uur weinig terecht. Met een beetje geluk werd Romy voor 1,5 uur opgeroepen. Dit schoot natuurlijk niet op. Ze ging terug naar de Praktijkschool voor een extra jaar. Haar mentor had gehoord dat ze bij Soci-Com een schoonmaker zochten. Dit leek Romy wel wat.
Met een schoonmaak certificaat op zak en een beetje hulp in het begin startte Romy als stagiaire bij Soci-Com. Dit ging gelijk hartstikke goed en Romy had weinig begeleiding nodig. Soci-Com bood haar een contract aan. Ze vindt het fijn om bij Soci-Com te werken en het is gezellig met de collega’s. Ze krijgt vaak complimenten over hoe schoon het is. Bij Soci-Com heeft Romy meer zelfvertrouwen gekregen en goede gesprekken gevoerd. Dit heeft er voor gezorgd dat ze na de zomer gaat starten met de opleiding Helpende Zorg & Welzijn niveau 2!
Eigenlijk wilde Romy altijd al de zorg in. Bij Soci-Com werd gezegd ‘als het mogelijk is, moet je het gewoon doen’. En dat gaat ze nu doen! Haar moeder werkt ook in de zorg bij Leekerweide en Romy gaat vaak met haar mee. Ze doet dan spelletjes met de cliënten, dekt de tafels en maakt graag een praatje met de cliënten. Dit is gewoon wat ze wil doen.
Nog een paar weken werkt Romy bij Soci-Com en dan gaat ze ons helaas verlaten. Ze gaat op zoek naar een zaterdagbaantje en start na de zomer met de opleiding. Ze weet nog niet precies wat ze na haar opleiding wil gaan doen, maar daar komt ze vast gaandeweg achter.
Update juli 2019: Inmiddels is Romy geslaagd voor haar opleiding!
Toen Monique haar opleiding Jeugdzorg had afgerond was het onmogelijk om werk te vinden in de zorg. Na het versturen van honderden sollicitatiebrieven en geen bedrijf die haar een kans wilde geven, kwam zij uiteindelijk in de bijstand. Via een oproep op Facebook werd zij vrijwilliger bij de Textielformule van de RIBW Participatieformule, waarbij diverse mogelijkheden tot leren en werken zijn ondergebracht. Nu heeft zij hier een flexcontract en werkt zij met veel plezier.
Monique volgde de opleiding Jeugdzorg aan het Horizon College. Op het moment dat zij afgestudeerd was, verdwenen er opeens allemaal banen in de zorg. Doordat er toen heel veel mensen op zoek waren naar werk, lukte het Monique niet om een baan te vinden. Ze heeft in die tijd honderden sollicitatiebrieven gestuurd. Een paar keer kreeg zij een reactie, maar ze werd bijna nooit uitgenodigd voor een gesprek. Zelfs voor eenvoudig werk bleek ze al te oud en daardoor te duur te zijn. Ze kwam uiteindelijk terecht in de bijstand.
Monique zat bijna drie jaar in de bijstand toen zij op Facebook een oproep van de RIBW Participatieformule zag langskomen. Ze waren op zoek naar cliënten en een vrijwilliger voor de Textielformule. De Textielformule is in de zomer van 2016 ingetrokken bij Soci-Com in Enkhuizen. Sinds die tijd werken de partijen intensief samen.
Tijdens haar opleiding had Monique stagegelopen bij de RIBW en ze herkende de naam van de contactpersoon (werkbegeleider Janine Uijldert) bij de oproep op Facebook. Ze stuurde haar een berichtje en mocht op gesprek komen. De volgende dag kon zij meteen starten als vrijwilliger.
Via de RIBW heeft Monique inmiddels een flexcontract gekregen en ze is nu zoveel mogelijk in het naaiatelier aan het werk. Ze tekent patronen, knipt stof en naait kleding, kussens en allerlei andere producten. Naast het opdoen van naai-ervaring, doet Monique ook weer ervaring op met het begeleiden van cliënten wat zij erg leuk vindt. Monique is veel positiever geworden en volgens haar familie en vrienden straalt ze als ze over haar werk praat. Ze heeft het gevoel dat ze echt weer mee doet in de maatschappij.
Monique is heel blij met haar situatie nu. Ze werkt fijn samen met Janine en zou niet meer weg willen. Ze is bezig met de afronding van de opleiding tot costumière. In de toekomst zou ze graag nog de opleiding tot coupeuse willen doen.
Toen Nick van de Praktijkschool af kwam wist hij niet zo goed wat hij wilde gaan doen. Via school kwam hij bij Soci-Com terecht. Hij volgde het traject en dat ging erg goed. Op een gegeven moment kwam er vanuit opdrachtgever Pipelife de vraag om een vrachtwagenchauffeur. Dit bleek echt iets voor Nick te zijn.
Nick volgde een opleiding op de Praktijkschool in Grootebroek. Hij werkte drie dagen per week bij Syngenta op de ICT-afdeling en ging twee dagen naar school. Toen hij 18 werd stopte zijn opleiding op de Praktijkschool. Hij mocht nog ruim een jaar bij Syngenta blijven werken, maar helaas liep zijn contract af.
Nick wist toen niet echt wat hij wilde gaan doen. Hij had nog niet zoveel werkervaring, waardoor hij had lastig vond om te bedenken wat hij leuk zou vinden en waar hij goed in zou zijn. De Praktijkschool bleef gelukkig met Nick in gesprek. Dit noemen ze nazorg. Tijdens één van de gesprekken bedacht Nick dat hij een keer met school een groepsstage had gelopen bij Soci-Com. Hij was benieuwd of hij daar misschien terecht kon.
De Praktijkschool legde contact en als snel volgde er een gesprek. Soci-Com had zeker een plekje voor Nick. Hij begon vol goede moed met 40 uur per week werken. Dit was best wennen in het begin en thuis ging het ook niet helemaal lekker. Hij is toen een tijdje minder gaan werken, om daarna zijn uren weer op te bouwen. Hier werd gewoon rekening mee gehouden: iets wat Nick heel fijn vond.
Nick leverde goed werk en hield zich na een half jaar al bezig met ingewikkelder werk zoals met elektronica en led. Tijdens één van de workshops bij Soci-Com ging Nick aan de slag met zijn cv. Hierop gaf hij aan dat één van zijn grote hobby’s autorijden is.
Na een tijdje kwamen ze – tot zijn verrassing – bij Soci-Com naar hem toe met de vraag of hij misschien op de vrachtwagen voor P.H. Riethoven Transportbedrijf voor Pipelife zou willen rijden. De vrachtwagen is speciaal voor Nick aangepast, zodat hij er met zijn gewone rijbewijs in mag rijden. Hij begon met oefenen en dit ging zo goed dat P.H. Riethoven Transportbedrijf hem niet meer laat gaan! Nick rijdt nu fulltime op de vrachtwagen en komt elke dag bij Soci-Com om spullen af te leveren.
Nick is heel tevreden over de situatie nu. Zijn droom is om nog eens zijn vrachtwagenrijbewijs (groot rijbewijs) te halen en misschien wel naar het buitenland te gaan.
Dirk is vanaf 2010 bedrijfsleider bij Soci-Com vestiging Enkhuizen. Soci-Com is in 2010 opgericht, dus dat betekent dat hij al vanaf het begin betrokken is. Hij is gestart vanuit een werkervaringsplek, maar verloor bijna zijn baan bij Soci-Com. Dankzij een cursus NLP en een interne training bij Soci-Com voert Dirk zijn werk bij Soci-Com momenteel met plezier uit.
In zijn jeugd werd Dirk gepest omdat hij klein was en grote oren had. Zijn leraren vertelde hem regelmatig dat hij niet goed genoeg was. Om te overleven schakelde hij zijn gevoelens uit. Hij leefde op de automatische piloot en dacht dat hij niemand nodig had.
Zo kreeg hij een relatie met de moeder van zijn zoon en dochter. Hij raakt steeds verder van zichzelf en anderen vervreemd. Dirk werkte hard, maar zorgde er voor dat hij elke dag om 14.00 uur in zijn stamcafé zat. Dit kostte hem uiteindelijk zijn vriendin, familie en vrienden.
Gelukkig kwam Dirk toen Netty – zijn huidige vriendin – tegen. Zij keek dwars door zijn problemen heen. Het ging beter met Dirk en hij begon een eigen bedrijf in de bouw. Helaas kwam toen de economische crisis en kreeg hij geldzorgen. Hij raakte hierdoor weer in zijn oude patroon.
In 2010 startte Dirk als bedrijfsleider bij Soci-Com. Hij nam zijn problemen mee en dat maakte hem geen leuke collega. Hij was bikkelhard voor iedereen, had veel stress en werd ‘de boeman’ genoemd. Bijna verloor hij zelfs zijn baan.
Hij besloot om een cursus NLP te gaan doen. Hierbij leer je meer over gedrag en communicatie. Hij vond dit heel interessant, maar kon het niet goed toepassen in de praktijk. Door een interne training bij Soci-Com kwam Dirk bij zichzelf en leerde hij beter wie hij is en hoe hij met lastige situaties om kan gaan.
Door de begeleiding bij Soci-Com is Dirk socialer en zachter geworden en handelt hij meer vanuit zijn gevoel. Het contact met zijn ex en kinderen is sterk verbeterd. Bij Soci-Com is zijn bijnaam ‘de boeman’ voorgoed verdwenen en Dirk voert zijn werk als bedrijfsleider met plezier uit.