Soci-Com Soci-Com
?
Stel een vraag



    Hoe ben je bij Soci-Com terechtgekomen?
    “Ik ben lang actief geweest in de bouw en toen ik als servicemonteur bij een rioolservice bedrijf werkte, kreeg ik een auto-ongeluk waarna ik in de ziektewet terechtkwam. Omdat mijn wereld in één keer werd ingeperkt, werd ik depressief. Dat heeft een aantal jaar geduurd. Het zag er niet naar uit dat ik in mijn oude vakgebied terug kon; er is geen regulier bedrijf dat mij wil hebben vanwege mijn slechte rug. Ik heb zelf Soci-Com gebeld en hoopte hier iets te kunnen doen. Ze kenden me niet, maar boden me toch een arbeidscontract voor een half jaar aan. Superblij was ik, echt bijzonder vond ik dat.”

    Hoe verloopt je carrière bij Soci-Com?
    “Ik begon bij de productieafdeling. Na een half jaar voelde ik me goed en dacht ik weer te kunnen beginnen in de bouw, maar dat liep toch anders. Ik ben weer teruggegaan naar Soci-Com en zei dat ik een grote fout had gemaakt. Tot mijn verbazing kreeg ik weer een kans. Nu werk ik als teamleider bij de elektro-afdeling. Ik heb veel klantcontact, maak de werkbeschrijvingen, maar zit ook veel op kantoor achter de computer. Dat ben ik niet gewend, maar ik pak de dingen snel op. Ik ben nieuwsgierig en leergierig en vind dat je nooit bent uitgeleerd.”

    Wat maakt Soci-Com voor jou een fijne werkplek?
    “Je voelt aan alles dat iedereen hier een kans krijgt. Dat vind ik mooi. Ik werk met heel veel verschillende mensen. Geen dag is hetzelfde en ik heb leuke collega’s. Toch wel zeven, acht keer per dag loop ik langs de mensen in de hal en richt me op het geven van feedback. Dat zit in mijn karakter en gaat me makkelijk af. De organisatie ziet dat het leidinggeven mij goed afgaat. Ze zien hier dingen bij mij die niet meteen voor de hand liggen. Het doet me goed dat ze zoveel kwaliteiten in mij zien.”

     

    Ben jij ook op zoek naar een tweede kans? Neem gerust contact op om te horen wat wij voor je kunnen betekenen!

     

    Een verhaal van onze jobcoach Rob Kooiman

    Wat heb ik nodig om nóg meer succesverhalen te creëren?

    Ruim 2 jaar terug kwam Sharon bij me op gesprek. Ze was al ruim een jaar ziek thuis met een burn-out. Sharon was toen 30 jaar en al een aantal jaren werkzaam in de zorg als verpleegkundige. Ze was uitgevallen vanwege werkdruk. Daar kwam bij dat Sharon getraumatiseerd was en nog niet uitbehandeld. De eerste stap was een werkervaringsplek tot de WIA-keuring, nog zo’n 4 maanden. Doelstelling: weer onder de mensen komen, ritme opbouwen, (zelf)vertrouwen krijgen, geen druk.

    Sharon had veel aandacht nodig en een zeer rustige opbouw was heel belangrijk. Ze had regelmatig paniekaanvallen, aangejaagd door bepaalde triggers die ik feitelijk gezien niet kon wegnemen, maar ik mocht haar coachen hoe daar mee om te gaan. Ze werd stapje voor stapje sterker, haar zelfvertrouwen groeide, ze werd assertiever en durfde zelfs om hulp te vragen, iets wat ze erg moeilijk vond. Toen ze door de WIA-poort was gegaan kreeg ik te maken met het UWV. Ik ben daar nogal pro-actief ingegaan, want ik wilde geen vertraging in het proces waar Sharon inzat. Alle medewerking die ik nodig had, werd me uiteindelijk geboden, wat ertoe geleid heeft dat Sharon in september betaalt bij ons in dienst kwam voor 24 uur per week. Ook die stap gaf haar een boost, haar negatieve zelfbeeld was langzamerhand aan het bijdraaien en ze begon weer te geloven in zichzelf.

    Ze ging van assemblage naar de afdeling elektra, waar ze leerde om led-verlichting te monteren, ze leerde solderen en behaalde daarvoor een certificaat. Ze werd ook sociaal steeds sterker, leerde weer mensen/collega’s te vertrouwen. Eind vorig jaar kwam ze bij me met de vraag of ik haar wilde helpen met haar CV want ze wilde wel terug in de zorg. Ze werd uitgenodigd om op gesprek te komen, ik heb haar geholpen met de voorbereiding en ben ook mee geweest ter ondersteuning. Na een dagdeel proefdraaien is haar een voorstel gedaan, inmiddels is ze daar nu 3 maanden aan het werk, naar tevredenheid van alle partijen.

    Ruim 2 jaar heb ik met Sharon gewerkt, ik heb haar zien groeien en weer terugvallen, ze leerde zichzelf herpakken en om hulp vragen. Ze is letterlijk weer in beweging gekomen, ze gaat er alleen op uit, ze gaat haar angsten aan en laat weer mensen toe. Ik heb nog steeds contact met Sharon en geef haar waar nodig nazorg/coaching.

    Het leukste aan mijn werk vind ik om mensen zoals Sharon te begeleiden op hun weg naar herstel. Om ze weer grip te zien krijgen op hun leven zodat ze met nieuwe hoop naar de toekomst kunnen kijken. Het gaat vaak om complexe problematiek waarbij iedereen een eigen verhaal heeft. De vertaling van die verhalen naar het juiste traject, in samenwerking met arbeidsdeskundigen, coaches en begeleiders, is een uitdaging die ik graag oppak. En daarmee kom ik op de vraag die ik in de aankondiging stelde.

    We hebben meer werk nodig om de vele aanvragen vanuit Werksaam, UWV en re-integratiebureaus te kunnen invullen. Assemblage is wat we doen. In de breedste zin van het woord. Van het in elkaar zetten van gas- en waterkoppelingen tot het samenstellen van kabelbomen, maar ook montage van onderdelen van zaaddroogmachines kunnen we aan. Dus als je extra handen nodig heeft om iets in elkaar te zetten, denk aan ons. Ken je iemand in je netwerk die wegens personeelstekorten een uitdaging heeft op dit vlak, neem contact met ons op. Mocht dit allebei niet van toepassing zijn, met het delen van dit bericht help je mij en ons ook heel erg.

    Grazina: productiemedewerker bij Soci-Com

    Door een ongeluk werd het voor Grazina lastig om een geschikte baan te vinden. Via Soci-Com heeft zij sinds juni 2021 weer een baan gevonden waar ze echt gelukkig van wordt. Voorlopig heeft ze dan ook zeker geen plannen om weg te gaan bij Soci-Com.

    De situatie vóór Soci-Com
    Grazina werkte bij een grote retailer. Hier werkte ze met veel plezier, totdat zij een ongeluk kreeg. Hierdoor was het voor haar niet meer goed mogelijk om de werkzaamheden bij dat bedrijf uit te voeren. “Ik vind werken erg leuk, dus ik vond het voor mezelf dan ook heel belangrijk om zo snel mogelijk weer aan de bak te kunnen,” vertelt Grazina. Na een periode van revalideren begon zij met een zoektocht naar een nieuwe baan, waarin zij alle werkzaamheden kon uitvoeren.

    Toen kwam Grazina bij Soci-Com terecht
    Gelukkig bood Soci-Com de oplossing voor de situatie waar Grazina zich op dat moment in bevond. Zij kwam in contact met jobcoach Rob Kooiman en zo begon het balletje langzaam te rollen. Vanaf juni 2021 startte Grazina bij Soci-Com met een stageperiode van drie maanden in de productiehal. Deze samenwerking beviel van beide kanten zo goed, dat Grazina na haar stageperiode een jaarcontract heeft gekregen.

    De huidige situatie
    Op dit moment zit Grazina midden in haar eerste jaarcontract. Grazina controleert de lopende band-werkzaamheden van haar collega’s. Hierdoor heeft ze veel, maar vooral gezellig contact met haar collega’s bij Soci-Com. Hier is zij erg gelukkig mee. “Ik geniet van het werken met alle collega’s hier en de band die ik met hen heb opgebouwd de afgelopen tijd,” zegt Grazina. Ook de inbreng van jobcoach Rob wilde ze graag nog even benoemen. “Ik waardeer de aandacht en tijd die Rob in ons stopt enorm. We kunnen dan ook altijd bij hem terecht als er iets is. Dit helpt mij enorm,” vertelt Grazina.

    Het toekomstbeeld dat Grazina voor zichzelf heeft geschetst is erg duidelijk. Als haar jaarcontract per september afloopt wil zij gewoon een nieuw contract verdienen. Omdat ze helemaal tevreden is met de huidige situatie, is dit haar voorlopige doel. Zolang Grazina met plezier en vol energie naar haar werk kan, is zij meer dan tevreden.

     

    Malcolm: bakfietsmonteur soci.bike

    Voor de zomervakantie van 2021 had Malcolm nog nooit van Soci-Com gehoord. Momenteel volgt hij een traject waarin hij in de praktijk leert hoe hij onze eigen elektrische bakfiets soci.bike monteert. Samen met zijn collega’s maakt hij het werkproces efficiënter en levert hij elke dag nieuwe bakfietsen af.   

    De situatie vóór Soci-Com
    Voordat Malcolm bij Soci-Com kwam werken, liep hij stage bij supermarkt Deen. Daar hadden ze helaas geen vaste plek voor hem. Hij moest dus op zoek naar iets anders. In die periode was Malcolm vaak ziek: “Ik heb de ziekte van Pfeiffer gehad. Hierdoor was ik moe en snel ziek. Ik vond het altijd heel erg vervelend als ik me moest afmelden bij stage, omdat ik weer ziek was.” De schoolperiode van Malcolm was ook niet altijd even makkelijk. Hij werd gepest en uitspraken van sommige leraren hielpen niet mee aan zijn zelfvertrouwen. “Ik ben daarom ook gewisseld van school, omdat het niet meer ging.” Op de andere school ging het gelukkig beter. Via Werksaam hoorde Malcolm voor het eerst van Soci-Com.

    Toen kwam Malcolm bij Soci-Com terecht
    Voor de zomervakantie kwam Malcolm voor het eerst bij Soci-Com binnen. “Het voelde meteen goed. Ik kan heel goed aanvoelen of een plek goed of slecht is, en bij Soci-Com had ik een goed gevoel.” Malcolm heeft een aantal weken in de productiehal gewerkt, voordat hij zomervakantie had. Na de vakantie vroeg jobcoach Rob Kooiman of Malcolm bij soci.bike wilde werken. soci.bike is Soci-Coms eigen elektrische bakfiets die ook in de productiehal in Enkhuizen wordt gemonteerd. Malcolm volgt daar nu het traject ‘Praktijkverklaring’. Dit houdt in dat hij geen theorie hoeft te doen en dus ook niet naar school gaat. Malcolm doet in de praktijk bij soci.bike ervaring op en krijgt hiervoor een praktijkverklaring. “Ik kon eigenlijk al direct goed de spaken in het wiel zetten. En als je iets goed kan, geeft je dat ook meteen zelfvertrouwen.”

    De huidige situatie
    Ik heb heel veel geleerd over fietsen bij soci.bike. Ik plak nu ook gewoon mijn eigen banden!” Daarnaast kan Malcolm zich beter openstellen naar andere mensen. Met name naar zijn collega’s. “Met Istvan praat ik altijd Engels. Dat vind ik heel erg leuk. Ik spreek namelijk liever Engels dan Nederlands.” Dat hij zich beter kan openstellen, komt volgens Malcolm door de fijne mensen en goede sfeer bij Soci-Com. “Ik vind het ook erg leuk dat er naar mij wordt geluisterd. Als ik denk dat de bakfiets efficiënter in elkaar kan worden gezet, geef ik dat aan. Er wordt dan echt gekeken of ik gelijk heb. We doen nu zelfs iets op de manier die ik had voorgesteld!

    Brian: werkzaam bij zeilmakerij Van de Gruiter

    Na een periode van 1,5 jaar thuis te hebben gezeten, werkt Brian sinds de zomervakantie van 2021 bij Van de Gruiter in Andijk. Het creatieve en afwisselende werk bevalt hem heel erg goed. Zo goed dat hij ook zijn vrijwilligerswerk weer heeft opgepakt!

    De situatie vóór Soci-Com
    Een puinhoop,” zo omschrijft Brian zijn situatie voordat hij bij Soci-Com begon. Hij werkte als glazenwasser totdat hij een burn-out kreeg. De burn-out zorgde voor black-out verschijnselen waardoor Brian zijn werk als glazenwasser niet meer kon uitoefenen. “Mijn linkerbeen viel bijvoorbeeld uit en ik ben van een dak gevallen,” vertelt Brian. De periode na zijn val bestond vooral uit revalideren en veel thuis zijn. Voor Brian, alleenstaande vader van drie kinderen, was dit een zware tijd. Zijn hobby’s hielden hem tot op een zekere hoogte bezig, maar na een tijdje was hij weer toe aan werk.

    Toen kwam Brian bij Soci-Com terecht
    Via het re-integratietraject van het UWV kwam Brian voor een tweede spoortraject bij Over de Dam Advies terecht. Andrea van Dam zag een kans voor Brian bij Soci-Com en bracht hem in contact met jobcoach Rob. Soci-Com voelde voor Brian meteen goed. Toch vond hij het productiewerk niet zo leuk. Rob stelde voor dat Brian kennis ging maken bij de zeilmakerij. En dit werk past hem stukken beter! Hij is creatief met zijn handen bezig en eigenaar Kees van de Gruiter zorgt ervoor dat Brian genoeg afwisselend werk doet.

    De huidige situatie
    Brian werkt nu met heel veel plezier 4 dagen per week in de zeilmakerij. Hij heeft hier veel geleerd over het bewerken van zeilen. Zoals lassen, ringen slaan en hoeken maken. Maar ook weer onder de mensen zijn, bevalt Brian goed. Doordat het op zijn werk goed gaat, heeft Brian ook zijn hobby’s en vrijwilligerswerk weer opgepakt. Hij is hobbyfotograaf voor een Halloweenfair en hij heeft zelfs zijn eigen kostuum gemaakt voor de fair. Verder is Brian vanwege zijn aangepaste uren op tijd thuis voor de kinderen. Ook dit vindt hij erg fijn. Doordat hij een stuk beter in zijn vel zit, is hij ook een veel leukere vader.

    Je wordt bij Soci-Com niet zomaar in een hoekje gegooid. Ze houden contact met je of alles nog wel goed gaat,” vertelt Brian. Het werk in de zeilmakerij bevalt Brian zo goed dat hij hier zeker nog niet weg wil!

    Diana: productiemedewerker en begeleider bij Soci-Com

    In 2009 is Diana van Schotland naar Nederland geëmigreerd. Na haar baan bij een vleesfabriek en vrijwilligerswerk, kwam zij in 2017 bij Soci-Com terecht. Nu bevalt het haar bij Soci-Com zo goed dat ze niet meer weg wil!

    De situatie vóór Soci-Com
    Diana is in 2009 naar Nederland geëmigreerd. Haar eerste baan hier was als kok bij een vleesfabriek. Maar toen zij haar man leerde kennen en ging samenwonen, is ze gestopt. Ze moest te ver reizen naar haar werk. Diana heeft in de periode dat ze niet werkte zeker niet stilgezeten. Zo deed ze vrijwilligerswerk in een bejaardentehuis en zorgde ze voor haar zoontje. Ze had niet echt behoefte aan een baan, totdat ze via haar schoonzus hoorde van Soci-Com. Diana bezocht de website en het werk leek haar wel wat!

    Toen kwam Diana bij Soci-Com terecht
    De baan waar Diana in de eerste instantie voor solliciteerde op de Soci-Com website was voor kok. Ze ging in gesprek met de toenmalige jobcoach. Tijdens het gesprek kwam ze er achter dat ze dan weer ver zou moeten reizen. Dit wilde ze niet. De jobcoach stelde toen voor dat ze bij Soci-Com zelf kwam werken als productiemedewerker. Dit was in 2017. Diana werkt hier nu al 4 jaar met heel veel plezier.

    De huidige situatie
    Diana is ondertussen BHV’er (bedrijfshulpverlener) en heeft een communicatiecursus gedaan. Omgaan met mensen lag Diana altijd al goed, maar de cursus heeft haar wel geholpen. Ze moet als begeleider namelijk mensen aansturen. Door de cursus weet ze hoe ze moet reageren in bepaalde situaties. Ze staat open om te leren. Zo zou ze ook graag haar heftruckpapieren willen halen.

    Diana doet eigenlijk van alles bij Soci-Com. Ze is een echte all rounder. Zo helpt ze de leidinggevende met orders en is ze ook in de fabriek over al te vinden. Het sociale aspect van Soci-Com past goed bij Diana. Ze helpt collega’s graag en gaat vaak een praatje aan met ze aan als ze merkt dat er iets aan de hand is. “We doen het met zijn allen,” zegt Diana.

    Dennis: leidinggevende bij Soci-Com

    Door een operatie kwam Dennis thuis te zitten met heftige evenwichtsproblemen. Hij werkte voor de operatie als automonteur, maar dit beroep kon hij door zijn klachten niet meer uitoefenen. Dennis kwam uiteindelijk via WerkSaam bij Soci-Com terecht. Nu, 5 jaar later, is hij leidinggevende bij Soci-Com.

    De situatie vóór Soci-Com
    Dennis werkte voorheen als automonteur. Aan auto’s sleutelen is zijn passie. Maar door evenwichtsklachten en het faillissement van de garage, kon hij dit niet meer doen. Hij heeft toen ongeveer 4 jaar thuis gezeten. Dit was een zware periode voor hem omdat hij weinig sociaal contact had en last van zijn klachten.

    Toen kwam Dennis bij Soci-Com terecht
    Via WerkSaam raakte Dennis uiteindelijk weer aan het werk. Toch waren de baantjes die hij had niet helemaal zijn ding. Tot een jobcoach bij WerkSaam voorstelde om bij Soci-Com te werken.

    In 2016 begon Dennis als productiemedewerker. Hij deed alles: van lopende band tot elektra. Het werk en de sociale omgeving bevielen hem goed. In 2018 vroeg de toenmalige leidinggevende aan hem of hij ook pakbonnen kon printen. “Achteraf snap ik waarom hij dit aan mij vroeg. Hij wilde dat ik leidinggevende ging worden!” zegt Dennis. Soci-Com had namelijk goed in de gaten dat hij wel meer in zijn mars had. Sinds 2018 werkt hij als leidinggevende. Dit doet hij met heel veel plezier.

    Ondanks dat Dennis geen ervaring had met leidinggeven en leveringen plannen, bevalt de baan hem goed. “In de ochtend ben ik vrachten aan het laden en lossen, ik stuur de productiemedewerkers aan én ik heb contact met klanten” zegt hij. Een heel breed beroep dus. In het begin was het natuurlijk wel even wennen. Maar het sociale aspect maakt het nou juist zo leuk volgens Dennis.

    De huidige situatie
    Dennis is blij met waar hij nu is en wil voorlopig nog niet weg bij Soci-Com. Maar “wie weet wat de toekomst brengt,” zegt hij. Dennis staat altijd open om te leren. Zo denkt hij er bijvoorbeeld aan om een gebarentaalcursus te volgen. En wil hij ook graag een praktisch leidinggevende cursus volgen. Dennis heeft in ieder geval bij Soci-Com al veel geleerd over hoe je met verschillende mensen moet omgaan.

    Ook goed naar jezelf en je eigen lichaam luisteren heeft Dennis bij Soci-Com moeten onder vinden. “Ik ben er twee maanden tussenuit geweest met een burn-out,” vertelt Dennis. In die periode kwam hij er achter dat hij te weinig naar zichzelf luisterde. Ondertussen is Dennis weer aan het werk en gaat hij met energie en plezier heen!

    Jos: assemblage medewerker bij Soci-Com

    Jos is 1,5 jaar terug als stagiair begonnen bij Soci-Com. Hij heeft lichamelijke klachten waardoor een stageplek zoeken lastig voor hem was. Jos is daarom via de praktijkschool bij Soci-Com terecht gekomen. Hij liep 2 tot 3 dagen stage in de week. Ondertussen heeft Jos een contract gekregen bij Soci-Com!

    De situatie vóór Soci-Com
    Door lichamelijk klachten was het voor Jos niet makkelijk om een stageplek te vinden. Gelukkig was Soci-Com bekend bij de praktijkschool van Jos. Hij is dan ook via zijn school bij Soci-Com terecht gekomen. Jos wist alleen niet zeker of het werk wel bij hem paste. Toch is hij met volle moed bij Soci-Com begonnen. En maar goed ook! Want ondertussen heeft Jos een contract.

    Toen kwam Jos bij Soci-Com terecht
    In februari 2020 is Jos begonnen als stagiair. Tijdens zijn 1,5 jaar stage bij Soci-Com leerde Jos van alles. Hij liep 2 tot 3 dagen stage in de week. Hierdoor heeft hij meer regelmaat gekregen. Ook het samenwerken met collega’s beviel hem goed. Dit merkte de medewerkers van Soci-Com natuurlijk ook. Hij leerde steeds meer over zichzelf en anderen. Jos begon zich echt te ontwikkelen. Hierdoor besloot Soci-Com hem na zijn stage een contract aan te bieden.

    De huidige situatie
    Jos werkt nu als assemblage medewerker met zes collega’s aan de lopende band. Daarnaast loopt Jos ook nog stage bij een ander bedrijf. Jos is blij met zijn baan bij Soci-Com, maar weet niet of hij dit voor altijd wil doen. Hij is nog erg op zoek naar zichzelf en zijn hobby’s. Het is natuurlijk ook lastig om uit te vinden wat je écht leuk vindt. Al helemaal als je net van school komt. Toch is Jos zeker niet ontevreden met zijn baan. De regelmaat, collega’s en structuur doen hem goed. En geld verdienen is natuurlijk ook niet verkeerd! Wat Jos het meeste heeft geleerd bij Soci-Com is dit: kom voor jezelf op! En stel vragen. Dingen vragen en voor jezelf opkomen zijn erg belangrijk.

    Tip van onze jobcoach Rob: Weet jij ook nog niet wat je wil? Ga dan meerdere dingen proberen! Ontdekken wat je nou echt leuk vindt, is lastig. Dus probeer daarom verschillende beroepen.

    Naam is vanwege privacyredenen aangepast.

    Rob Kooiman: jobcoach bij Soci-Com

    Na jaren in commerciële functies te hebben gewerkt bij diverse uitgeverijen besloot Rob vorig jaar om zijn kennis en ervaring in een ander veld in te zetten. Namelijk het coachen en begeleiden van mensen richting betaald werk. Na zijn stage bij Soci-Com is hij aangenomen als jobcoach.

    De situatie vóór Soci-Com
    Rob begon zijn carrière als advertentieverkoper en groeide door tot senior media adviseur. Hij deed veel commerciële ervaring op en volgde opleidingen op het gebied van marketing en communicatie. Het was een pittige job waarin scoren erg belangrijk was. In 2016 ging het bedrijf waar hij toen werkte reorganiseren en Rob kwam thuis te zitten. Toen ontdekte hij dat hij burn-out was.

    Toen kwam Rob bij Soci-Com terecht
    Rob kreeg het traject ‘Werkfit’ aangeboden door het UWV, onder begeleiding van een jobcoach. Na een aantal sessies en tests vroeg de jobcoach aan Rob of hij er wel eens over had gedacht om te doen wat hij deed: het coachen van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt richting betaald werk. Rob praatte hierover met andere mensen uit het veld en besloot in september 2020 te starten met de opleiding tot jobcoach. In oktober ging hij stage lopen bij Soci-Com.

    Rob vertelt: “Bij Soci-Com heb ik heel veel geleerd, onder andere dat sociaal ondernemen echt bestaat. Zo geweldig om te zien hoe mensen die een zetje in de rug nodig hebben hier een plek kunnen vinden en soms kunnen uitstromen naar andere bedrijven. Ik ben ook heel dankbaar dat ik daar een bijdrage aan heb kunnen leveren. Inmiddels heb ik mijn diploma ontvangen. Om het geheel nóg mooier te maken: ik heb een jaarcontract gekregen! Ik ben blij dat ik deze kans krijg om mijn kennis en ervaring uit te breiden. Ik heb er zin in!”

    De huidige situatie
    Rob versterkt het Soci-Com-team als jobcoach. Hij helpt collega’s met het oplossen van problemen op het werk en privé, begeleidt nieuwe collega’s en ondersteunt collega’s bij het doorstromen naar werk buiten Soci-Com.

    Rob Kooiman

     

    Henk Kroeb begon z’n werkzame leven als kok, maar dat werd door zijn oogafwijking geen succes. Bij een instituut voor blinden en slechtzienden werd hij omgeschoold tot stoffeerder. Dat vak oefende hij uit tot 2010. Toen legde de crisis de woninginrichting lam en werden Henk en z’n collega ontslagen bij het kleine familiebedrijf waar hij al 25 jaar in dienst was. Welgeteld één maand zat Henk, alleenstaand vader van twee kinderen, werkloos thuis. Toen kon hij met behoud van uitkering aan de slag bij Soci-Com. Start Foundation nam een interview af met Henk:

    “Niemand maakt hier een punt van mijn gammele ogen.”

    Met zijn ene oog heeft hij nog 12,5% zicht. En met het andere 20%. Kortom, Henk Kroeb heeft een paar ‘gammele ogen’ zoals hij het zelf uitdrukt. Werken als assemblage-medewerker doet hij dagelijks met veel plezier bij Soci-Com in Enkhuizen. En in zijn vrije tijd is hij, geloof het of niet, persfotograaf voor de lokale krant.

    Eerst maar even over Henk z’n hobby. Hoe kan iemand met zulke slechte ogen nou fotograferen? Henk: “Ik heb een spiegelreflexcamera met een joekel van een lens. Door dat ding zie ik veel meer dan zonder camera. Verder schiet ik zes beelden per seconde. Zo staan de mensen altijd met hun ogen ópen op de foto!”

    Aan handigheidjes geen gebrek bij Henk, aan wie je niet merkt dat hij nagenoeg blind is. Mensen op straat herkent deze geboren Enkhuizenaar niet aan hun gezicht, wél aan hun stem. Dan begroet hij ze bij naam. En anders alleen met ‘Hoi!’

    Kok en stoffeerder

    Henk begon z’n werkzame leven als kok, maar dat werd door zijn oogafwijking geen succes. Bij een instituut voor blinden en slechtzienden werd hij omgeschoold tot stoffeerder. Dat vak oefende hij uit tot 2010. Toen legde de crisis de woninginrichting lam en werden Henk en z’n collega ontslagen bij het kleine familiebedrijf waar hij al 25 jaar in dienst was.

    Welgeteld één maand zat Henk, alleenstaand vader van twee kinderen, werkloos thuis. Toen kon hij met behoud van uitkering aan de slag bij Soci-Com. Het assemblagewerk lag hem wel. Z’n proefplaatsing werd rap omgezet in een jaarcontract. En dat werd keer op keer verlengd. Toen Soci-Com in 2013 werd overgenomen door de huidige eigenaren, was Henk de eerste die meteen een vast contract kreeg. Stipt 07.00 uur is hij present. Hij heeft een sleutel van de zaak en de code van het alarm.

    Therapie

    Henk is ook voorman geweest, maar dat werd hem te zwaar. “Ik moest overal naar toe lopen, want een sticker met een artikelnummer op een stelling kan ik vanaf een afstandje niet zien. En ik had moeite met ‘nee’ te zeggen. Ik was over gemotiveerd en sloopte mezelf als het ware. Aan het eind van de dag lag ik voor pampus op de bank. Dat merkten ze hier ook. Ze wezen me een therapeut toe, en die heeft me de ogen geopend. Ik ben nu weer gewoon medewerker en heb het prima naar mijn zijn.”

    Onderling respect

    Doordat iedereen bij Soci-Com een beperking heeft, doet niemand daar moeilijk over. “Niemand maakt hier een punt van mijn slechte ogen. Wel heb ik zelf soms moeite m’n trots opzij te zetten, als ik weer iets moet vragen aan een collega. We respecteren elkaar hoe we zijn en het wij-gevoel is goed hier. Je moet immers samen de kar trekken willen we aan het einde van de maand ons salaris ontvangen.” Als er nieuwe mensen over de vloer komen, doet iedereen extra z’n best om die goed op te vangen. Onderling is er bewondering hoe ieder met z’n beperking omgaat. Zo snapt Henk niet hoe zijn dove collega Ferdinand het elke keer weer klaarspeelt om zijn gedachten te lezen. “Een topgozer! Als ik iets zoek, dan weet hij het te vinden zonder dat ik iets zeg. Ik weet werkelijk niet hoe hij het doet!”

    Staatsloterij

    Je in elkaar verdiepen helpt trouwens ook om de goede sfeer te handhaven. Henk kan zonder moeite per dag een paar keer van werkplek wisselen, maar weet ook dat zwaar autistische collega’s daar totaal niet tegen kunnen. “Je moet een beetje rekening met elkaar houden dus. Of ik nog ergens anders wil werken? Nee, ik heb het hier prima naar mijn zin. Alleen als ik de Staatsloterij win ga ik misschien eerder stoppen!”

     

    Dit artikel is eerder gepubliceerd geweest op de website van Start Foundation.